Öz. Bu çalışma, yeniden evlilik ve üvey aile dinamiklerini Türkiye ve Türk kültürü bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Boşanma ve eş kaybı sonrası kurulan yeniden evlilikler, bireyler ve çocuklar için hem yeni fırsatlar hem de özgün zorluklar barındırmaktadır. Üvey aile yapıları; çoklu ebeveyn rolleri, geçmiş ilişki deneyimleri ve devam eden eski eş ilişkileri nedeniyle geleneksel aile modellerinden farklılaşmaktadır. Bu durum, aile içi iletişim, ebeveynlik pratikleri, rol dağılımları ve duygusal bağlar üzerinde belirleyici olmaktadır.
Makalede, yeniden evlilik sürecinin psikososyal temelleri aile sistemleri ve bağlanma kuramı çerçevesinde ele alınmakta; üvey aile kavramının tarihsel ve kültürel arka planı tartışılmaktadır. Ayrıca Türkiye’de yeniden evliliklerin artan görünürlüğü, toplumsal yargılar ve damgalama süreçleriyle birlikte değerlendirilmektedir. Çalışma, üvey ailelerin karşılaştıkları güçlüklerin yanı sıra, doğru destek mekanizmaları ve sağlıklı iletişimle işlevsel ve doyum verici aile sistemlerine dönüşebileceğini vurgulamakta, ayrıca üvey ailelere yönelik önyargıların aşılmasına ve aile danışmanlığı alanında daha bütüncül yaklaşımlar geliştirilmesine katkı sunmayı hedeflemektedir.
Kaynak Göster